همّـت کنم مثنوی می شود

هر دَم و بــــاز دَم ِ یـــــار

* درسته یه روزایی از دنده ی سگی بیدار میشه ،در عبض ی روزایی از اون دنده ای بلند میشه ک دلم اب میشه :))

آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد

میگه بهش بگو ارومتر ، بهش گفتم حیوان یواشتر :))

سجاده نشین با وقاری بودم

بازیچه ی کودکان کوی ام کردی

*واقعا خسته م از این ادعاهای تو خاالی

مردم خبری نیست رهایم بکنید ...

رفتم تو حس و دارم میخونم ک اخه به چشمای نازت وابسته س دلم ...

میگه خودش کلن چشمه ها ، اونم نه چشم گنده فقط، آهویی با مژه ها بلند بعد دنبال چشای یکی دیگه س ، می بینی خدا نعمتو به کیا میده ک قدر نمیدونن ...

سرشونو تکون میدن و نوچ نوچ

روشون میشد یه خاک بر سرتم اضافه میکردن ته جمله شون :/

دراز کشیدیم رو تخت ، یه نور خیلی ضعیف از چراغ خواب روی صورتمونه ، چشماش بسته س ... موهاش ریخته تو صورتش

موهاشو میزنم کنار همونجور ک خوابه لبشو میبوسم ،چشماشو باز میکنه

میگم نگام کن ، نگام میکنه .... لبخند میزنم دماغمو بوس میکنه

بمون برام همیشه

آوارهی آن چشم سیاهت شدهام

بیچارهی آن طرز نگاهت شدهام

هربار مرا می نگری می میرم

از کوچهی ما می گذری ...

*میگه هرکی دوست خیالی داره دیونه س :/

مادربزرگ میگفت:

آدم بوی غذایی را بشنود

دلش بخواهد

و نداشته باشدش

نفسش میماند؛

مریض میشود...

.

دیروز کنار پنجره

بوی عطرت میآمد...

*خسته م ، از همه ...

همیشه آرزوکردم شبیه آرزوش باشم ...

سیگار میکشه ،نور کمی رو صورتشه ، دود میره توی یکی از چشماش .... غش و ضعف :|

داشت بازی ترسناکمیکرد خونه تاریک از پشت رفتم پشت سرش و پخ کردم :)) رید تو شلوارش بچه م :))

وای اگر کار من و عشق به یلدا بکشد ....